Kusnit nasad~!!

Sus, maglisod naman ko’g pamutbot ani oi. Daghan kaayo ko’g trabaho-on. Wala ba kaha ko masakpi sa akong bossing nga sige lang ko’g tingsi diri sa akong nahimutangan? Nasakpan kaha ko hinungdan nga iya ko’ng gitam-okan sa mga buluhaton? Sus, kawat-kawat nalang jud ning akong pagduaw sa akong payag sa kawanangan. Haayyy, asa naman ang hustisya’g kaangayan ani!

Pero yuna pa, ako lang isubay ninyo ang panghitabo gahapon nga siguro ako nga daghan mo’ng mapupo nga pagtulun-an.

Akong gikuha akong pangging sa Taguig gahapon. Pag-uli na namo, syemper mosakay jud mi. So, mao to nisakay mi og jeep. Dugay kaayo mi kasakay kay tingpamauli-ay naman sa mga trabahante. Samot pa trapik kaayo, pwerteng dugaya sa among byahe. Sa wala pa mi kasakay sa jeep, akong giingnan akong pangging nga mag-taxi nalang mi para maka-save. “Maka-save? Maka-save ka jan!”, pu’ng pa sa akong pangging! Nisagbat dayon ko, “Di pa nga ako tapos eh.. Mag-taxi nalang tayo para maka-save sa oras!”. Ningisi dayon siya, “Ikaw talaga, puro ka kalokohan!”. Sumpayan sad dayon nako, “Baka kasi may gagawin pa tayo eh! hehehe”. Arraaayyy gikusnit nasad ang akong kilid. Nanghang intawn, namuwa pa… Nakasakay na mi sa jeep, sige mi’g istoryahanay mahitungod sa iyang mga kauban sa trabaho nga suya kuno kaayo niya kay nabantayan kuno nila ang iyahang engagement ring. Gi-interview kuno dayon siya sa mga babayeng pak-an.

Pag-abot namo sa Guadalupe, sakay nasad mi og jeep padulong na sa PRC. Pag-lapas lang sa ilawom sa taytayan, naay nisakay nga himsog kaayo nga pagkababaye. Grabe, naka-ingon jud ko nga pobre na jud kaayo ang atong nasod kay ang gisul-ob sa maong babaye mura’g nagkuwang sa panapton ba.. Naka-spaghetti lang siya. Sus inatay oi, ni-awas biya ang duha ka Big Mountain.. Nilingi dayon nako akong pangging, nagsusi siguro kung asa ko nag-atubang.. Dali-dali lang sad dayon ko’g lingiw. Iya dayon kong gikurit nya nag-ngisi siya.. Arraaayyy, kurit nasad.. Ang gikurit, kato pa gyung gikuritan niya sa wala pa tong bayhana. Tutok nasad ko’g balik. Nihung-hong dayon ko sa akong pangging, “Siguro sa may Burgos sya nagtatrabaho! hehehe”. Nangutana akong pangging, “Bakit, nakapunta ka na ba dun? Ba’t alam mo yun?”. “Hindi pa, pero lagi ko kasing narinig yung lugar na yun eh!”. Balik nasad ko’g tutok. Naka-ingon jud ko’g grabe ang self-esteem aning bayhana. Wala jud siya magduha-duha magsul-ob og ingon ato bisan pa ang iyang bil-bil bus-ok sad kaayong ni-awas sa iyang gisul-ob nga noodles.. aw spaghetti diay.. Pagtan-aw nako’g balik sa babaye, ngeeeeee ningisi.. Patay hinuon ko sa akong pangging. Pwerteng panglab-hag sa akong kilid tungod sa kinuritan sa akong pangging. Grabeee.. Unya ang gingisihan diay sa babaye ang tapad diay nako nga kaila niya. Nag-istoryahanay dayon sila. Nagsorry dayon akong pangging, pakiss-kiss dayon nako.. Waaahh, nihunghong nalang ko, “Ikaw kasi, nagseselos ka kaagad eh di ko nga kilala yang babaeng yan!”